Uwagi i myśli końcowe oraz – do ewentualnego przemyślenia.
- W zbiorze fotografii z niniejszego opracowania znalazły się tylko te, które pochodziły z bogatej, prywatnej kolekcji autora.
Czy powinny być jeszcze inne? Zapewne tak. Gdyby w przygotowywaniu opracowania dot. 35-lecia brały udział także inne osoby pewnie kolekcja zdjęć byłaby poszerzona. Ponieważ sam zdecydowałem by 35-lecie opisać osobiście koniecznością był wybór tylko z tych zbiorów które pozostają w mojej dyspozycji.
Uwagę tę zamieszczam by nie być posądzonym o gloryfikowanie własnej osoby i najbliższego mi otoczenia.
Brak zdjęć z innych źródeł wynika także z faktu, że za lata 2022-2024 brak było sprawozdań opisowych Zarządu Wojewódzkiego, a sprawozdania finansowe to nie to samo. Gdy przeglądałem strony internetowe kielce.seirp.com.pl widziałem znaczącą ilość fotografii (szczególnie dot. Koła w Sandomierzu), które mogłyby znaleźć się w niniejszym pracowaniu. - Jakkolwiek podziwiam osoby, które prowadzą strony internetowe ZOW SEiRP w Kielcach, i cenię ich wyżej niż bardzo wysoko, to jednak do zawartych tam, niektórych, informacji podchodzę z pewną dozą ostrożności. Być może wynika to
z doświadczenia życiowego. A może to cecha emeryta będącego w wieku - nazwijmy to – matuzalemowskim.
Pod datą 18.08.2023 r. zamieszczono informację o tym, że 21.06.2023 r. najwyższym wyróżnieniem organizacyjnym, czyli wpisem do ,,Księgi Zasłużonych dla SEiRP”, uhonorowani zostali: - Maria Sobieszkoda, Zenon Fedor i moja skromna osoba -Józef Libuda. Maria Sobieszkoda, uhonorowana została na mocy uchwały KZD z 2019 roku. To duża różnica czasowa ; 2019 a 2023 ! To tylko taki zbieg życiowych okoliczności! Uhonorowanie Zenona Fedora i mej skromnej osoby (JL) nastąpiło na mocy uchwały z 18.05.2023 r. Wręczenie wszystkich trzech aktów miejsce na posiedzeniu kieleckiego ZOW SEiRP w dniu 21.08.2023 r.
Przyznanie przez Krajowy Zjazd Delegatów SEiRP najwyższych wyróżnień organizacyjnych trzem osobom z województwa świętokrzyskiego to znaczący plus dla kieleckich struktur Organizacji. Jest autentycznym potwierdzeniem dobrej oceny ich pracy.
Tu godzi się dopowiedzieć, że uchwałami Wojewódzkiego Zjazdu Delegatów SEiRP w Kielcach z dnia 25.08.2018 roku Józefowi Libudzie, Zenonowi Fedorowi, Janowi Rosińskiemu, Władysławowi Olszowemu, przyznane zostały tytuły honorowe; informacje o tym fakcie zawarte zostały na stronie 16. niniejszego opracowania. Uchwały te podpisali – Przewodniczący Wojewódzkiego Zjazdu Dariusz Duda oraz Wiceprzewodniczący Sławomir Szymański. - Na jednej ze stron opracowania wyraziłem obawy o to co stanie się z Kołem SEiRP w Jędrzejowie po śmierci ś.p. Rysia Miklasińskiego i kto z tamtejszych emerytów przejmie przysłowiową pałeczkę nieformalnego przywódcy byłych (jędrzejowskich) funkcjonariuszy (ek) policyjnych. Rzeczywistość okazała się bardziej ponura niż moje obawy i prognozy. Informacja, która do mnie dotarła, wskazująca że dnia 10 kwietnia 2925 r. jędrzejowskie Koło zostało rozwiązane, przyczyniła się do palpitacji mojego serca. Myśl – jak można było do tego dopuścić ? – nie daje mi spokoju. Jestem przeświadczony – być może nie znam wszystkich okoliczności i niuansów rozwiązania Koła – że Kierownictwo Oddziału Wojewódzkiego SEiRP (Prezes, Prezydium, Zarząd OW, opiekun Koła z ramienia ZOW), a także Wojewódzka Komisja Rewizyjna) zbyt niefrasobliwie podeszli do tego co czynić należało po śmierci Rysia Miklasińskiego. Osobiście czuję duży niesmak. Kolejne Koło rozwiązuje się, a my co ? Nic? - Po takim dictum ś.p. Rysio, przed laty jeden z inicjatorów powołania Koła i jego wieloletni Prezes, pewnie ,,w grobie się przewraca”.
Aktualnie (maj 2025 r.) pozostało nam 6 (sześć) a praktycznie 5 (pięć) Kół bo staszowskie faktycznie nie funkcjonuje i pewnie wkrótce samo się rozwiąże.
LARUM GRAJĄ ! A my nic ?
Na wcześniejszych stronach piałem o przyczynach spadku aktywności społeczeństwa polskiego także środowiska emeryckiego – oraz innych, obiektywnych przyczyn, ale to nie dowodzi, że mamy czekać na to co się będzie działo , co zaistnieje. Musimy – jak pisał poeta – ruszyć, przysłowiową, bryłę z posad świata. W przeciwnym przypadku potomni nam tego nie wybaczą! - Zaniepokojony jestem (JL) tym, iż do struktur SEiRP województwa, a szczególnie w Kielcach, nie wstępują odchodzący na emeryturę funkcjonariusze/oficerowie oraz pracownicy cywilni Komendy Wojewódzkiej Policji. To wymaga przemyślenia i podjęcia środków zaradczych. Ktoś zapyta – jakich środków? To jest właśnie tematyka do dyskusji. Oponenci powiedzą, że w Kielcach działa struktura związkowa emerytów Związku Zawodowego Policjantów. Tam mogą prowadzić problematykę ubezpieczeń grupowych, a w Stowarzyszeniu - nie można? Sam wprowadzałem ją w NSZZP przed wieloma laty. W przyjęciach kolejnych osób do Organizacji dawało to rewelacyjne rezultaty. Przed laty w SEiRP Zarządy Wojewódzkie nie miały osobowości prawnej. Teraz mogą ją uzyskać. Potrzeba tylko chęci i ODWAGI.
- Widziałbym też potrzebę, a nawet konieczność, wprowadzenia do Zarządu OW młodego(ych) emeryta (ów), emerytek pozytywnie nastawionych do pracy pro publico bono. Za pierwszym(ą) ,,zwerbowanym(ą)” przyjdą inni. Po kilkunastu latach, także wśród emerytów (czyt. (policyjnych), występuje biologiczne zjawisko zanikania więzi z aktualnie pracującymi (czyt. w Policji). Tego prawa natury zmienić nie sposób. To odwieczna prawda. Z nią się zgodzić trzeba. - Nietrudno więc przewidzieć jakie mogą być kolejne następstwa tego stanu (czyt. obecnych struktur).
A może ja zbyt czarno widzę przyszłość naszych struktur i nie mam racji ?